Conxugador
autodissoldre Definition
Indicative
Present
Imperfect
Simple past
Future
Conditional
jo
autodissolc
autodissolia
autodissolguí
autodissoldré
autodissoldria
tu
autodissols
autodissolies
autodissolgueres
autodissoldràs
autodissoldries
ell
autodissol
autodissolia
autodissolgué
autodissoldrà
autodissoldria
nosaltres
autodissolem
autodissolíem
autodissolguérem
autodissoldrem
autodissoldríem
vosaltres
autodissoleu
autodissolíeu
autodissolguéreu
autodissoldreu
autodissoldríeu
ells
autodissolen
autodissolien
autodissolgueren
autodissoldran
autodissoldrien
Subjunctive
Present
Imperfect
jo
autodissolgui
autodissolgués
tu
autodissolguis
autodissolguessis
ell
autodissolgui
autodissolgués
nosaltres
autodissolguem
autodissolguéssim
vosaltres
autodissolgueu
autodissolguéssiu
ells
autodissolguin
autodissolguessin
Imperative
Present
tu
autodissol
ell
autodissolgui
nosaltres
autodissolguem
vosaltres
autodissoleu
ells
autodissolguin
Other forms
Past participle
autodissoltautodissoltaautodissoltsautodissoltes
Gerund
autodissolent
An unhandled error has occurred. Reload ×