convenir
Definition
Indicative
Present
Imperfect
Simple past
Future
Conditional
jo
convinc
convenia
convinguí
convindré
convindria
tu
convens
convenies
convingueres
convindràs
convindries
ell
convé
convenia
convingué
convindrà
convindria
nosaltres
convenim
conveníem
convinguérem
convindrem
convindríem
vosaltres
conveniu
conveníeu
convinguéreu
convindreu
convindríeu
ells
convenen
convenien
convingueren
convindran
convindrien
Subjunctive
Present
Imperfect
jo
convingui
convingués
tu
convinguis
convinguessis
ell
convingui
convingués
nosaltres
convinguem
convinguéssim
vosaltres
convingueu
convinguéssiu
ells
convinguin
convinguessin
Imperative
Present
tu
convén
ell
convingui
nosaltres
convinguem
vosaltres
conveniu
ells
convinguin
Other forms
Past participle
convingutconvingudaconvingutsconvingudes
Gerund
convenint