alentar
Definition
Indicative
Present
Imperfect
Simple past
Future
Conditional
yo
aliento
alentaba
alenté
alentaré
alentaría
tú
alientas
alentabas
alentaste
alentarás
alentarías
él/ella
alienta
alentaba
alentó
alentará
alentaría
nosotros
alentamos
alentábamos
alentamos
alentaremos
alentaríamos
vosotros
alentáis
alentabais
alentasteis
alentaréis
alentaríais
ellos/ellas
alientan
alentaban
alentaron
alentarán
alentarían
Subjunctive
Present
Imperfect subjunctive (-ra)
Imperfect subjunctive (-se)
Future
yo
aliente
alentara
alentase
alentare
tú
alientes
alentaras
alentases
alentares
él/ella
aliente
alentara
alentase
alentare
nosotros
alentemos
alentáramos
alentásemos
alentáremos
vosotros
alentéis
alentarais
alentaseis
alentareis
ellos/ellas
alienten
alentaran
alentasen
alentaren
Imperative
Present
tú
alienta
usted
aliente
nosotros
alentemos
vosotros
alentad
ustedes
alienten
Other forms
Past participle
alentadoalentadaalentadosalentadas
Gerund
alentando