Conxugador
confirmar Definition
Indicative
Present
Imperfect
Simple past
Future
Conditional
yo
confirmo
confirmaba
confirmé
confirmaré
confirmaría
tú
confirmas
confirmabas
confirmaste
confirmarás
confirmarías
él/ella
confirma
confirmaba
confirmó
confirmará
confirmaría
nosotros
confirmamos
confirmábamos
confirmamos
confirmaremos
confirmaríamos
vosotros
confirmáis
confirmabais
confirmasteis
confirmaréis
confirmaríais
ellos/ellas
confirman
confirmaban
confirmaron
confirmarán
confirmarían
Subjunctive
Present
Imperfect subjunctive (-ra)
Imperfect subjunctive (-se)
Future
yo
confirme
confirmara
confirmase
confirmare
tú
confirmes
confirmaras
confirmases
confirmares
él/ella
confirme
confirmara
confirmase
confirmare
nosotros
confirmemos
confirmáramos
confirmásemos
confirmáremos
vosotros
confirméis
confirmarais
confirmaseis
confirmareis
ellos/ellas
confirmen
confirmaran
confirmasen
confirmaren
Imperative
Present
tú
confirma
usted
confirme
nosotros
confirmemos
vosotros
confirmad
ustedes
confirmen
Other forms
Past participle
confirmadoconfirmadaconfirmadosconfirmadas
Gerund
confirmando
An unhandled error has occurred. Reload ×