consentir
Definition
Indicative
Present
Imperfect
Simple past
Future
Conditional
yo
consiento
consentía
consentí
consentiré
consentiría
tú
consientes
consentías
consentiste
consentirás
consentirías
él/ella
consiente
consentía
consintió
consentirá
consentiría
nosotros
consentimos
consentíamos
consentimos
consentiremos
consentiríamos
vosotros
consentís
consentíais
consentisteis
consentiréis
consentiríais
ellos/ellas
consienten
consentían
consintieron
consentirán
consentirían
Subjunctive
Present
Imperfect subjunctive (-ra)
Imperfect subjunctive (-se)
Future
yo
consienta
consintiera
consintiese
consintiere
tú
consientas
consintieras
consintieses
consintieres
él/ella
consienta
consintiera
consintiese
consintiere
nosotros
consintamos
consintiéramos
consintiésemos
consintiéremos
vosotros
consintáis
consintierais
consintieseis
consintiereis
ellos/ellas
consientan
consintieran
consintiesen
consintieren
Imperative
Present
tú
consiente
usted
consienta
nosotros
consintamos
vosotros
consentid
ustedes
consientan
Other forms
Past participle
consentidoconsentidaconsentidosconsentidas
Gerund
consintiendo