Conxugador
convenir Definition
Indicative
Present
Imperfect
Simple past
Future
Conditional
yo
convengo
convenía
conviné
convendré
convendríá
tú
convienes
convenías
conviniste
convéndrás
convendríás
él/ella
conviene
convenía
convinó
convendrá
convendríá
nosotros
convenimos
conveníamos
convinimos
convendremós
convendríamós
vosotros
convenís
conveníais
convinisteis
convendréís
convendríaís
ellos/ellas
convienen
convenían
convinieron
convéndrán
convendríán
Subjunctive
Present
Imperfect subjunctive (-ra)
Imperfect subjunctive (-se)
Future
yo
convenga
conviniera
conviniese
conviniere
tú
convengas
convinieras
convinieses
convinieres
él/ella
convenga
conviniera
conviniese
conviniere
nosotros
convengamos
conviniéramos
conviniésemos
conviniéremos
vosotros
convengáis
convinierais
convinieseis
conviniereis
ellos/ellas
convengan
convinieran
conviniesen
convinieren
Imperative
Present
tú
convén
usted
convenga
nosotros
convengamos
vosotros
convenid
ustedes
convengan
Other forms
Past participle
convenidoconvenidaconvenidosconvenidas
Gerund
conviniendo
An unhandled error has occurred. Reload ×