Conxugador
enfrentar Definition
Indicative
Present
Imperfect
Simple past
Future
Conditional
yo
enfrento
enfrentaba
enfrenté
enfrentaré
enfrentaría
tú
enfrentas
enfrentabas
enfrentaste
enfrentarás
enfrentarías
él/ella
enfrenta
enfrentaba
enfrentó
enfrentará
enfrentaría
nosotros
enfrentamos
enfrentábamos
enfrentamos
enfrentaremos
enfrentaríamos
vosotros
enfrentáis
enfrentabais
enfrentasteis
enfrentaréis
enfrentaríais
ellos/ellas
enfrentan
enfrentaban
enfrentaron
enfrentarán
enfrentarían
Subjunctive
Present
Imperfect subjunctive (-ra)
Imperfect subjunctive (-se)
Future
yo
enfrente
enfrentara
enfrentase
enfrentare
tú
enfrentes
enfrentaras
enfrentases
enfrentares
él/ella
enfrente
enfrentara
enfrentase
enfrentare
nosotros
enfrentemos
enfrentáramos
enfrentásemos
enfrentáremos
vosotros
enfrentéis
enfrentarais
enfrentaseis
enfrentareis
ellos/ellas
enfrenten
enfrentaran
enfrentasen
enfrentaren
Imperative
Present
tú
enfrenta
usted
enfrente
nosotros
enfrentemos
vosotros
enfrentad
ustedes
enfrenten
Other forms
Past participle
enfrentadoenfrentadaenfrentadosenfrentadas
Gerund
enfrentando
An unhandled error has occurred. Reload ×