Conxugador
enmendar Definition
Indicative
Present
Imperfect
Simple past
Future
Conditional
yo
enmiendo
enmendaba
enmendé
enmendaré
enmendaría
tú
enmiendas
enmendabas
enmendaste
enmendarás
enmendarías
él/ella
enmienda
enmendaba
enmendó
enmendará
enmendaría
nosotros
enmendamos
enmendábamos
enmendamos
enmendaremos
enmendaríamos
vosotros
enmendáis
enmendabais
enmendasteis
enmendaréis
enmendaríais
ellos/ellas
enmiendan
enmendaban
enmendaron
enmendarán
enmendarían
Subjunctive
Present
Imperfect subjunctive (-ra)
Imperfect subjunctive (-se)
Future
yo
enmiende
enmendara
enmendase
enmendare
tú
enmiendes
enmendaras
enmendases
enmendares
él/ella
enmiende
enmendara
enmendase
enmendare
nosotros
enmendemos
enmendáramos
enmendásemos
enmendáremos
vosotros
enmendéis
enmendarais
enmendaseis
enmendareis
ellos/ellas
enmienden
enmendaran
enmendasen
enmendaren
Imperative
Present
tú
enmienda
usted
enmiende
nosotros
enmendemos
vosotros
enmendad
ustedes
enmienden
Other forms
Past participle
enmendadoenmendadaenmendadosenmendadas
Gerund
enmendando
An unhandled error has occurred. Reload ×