mentir
Definition
Indicative
Present
Imperfect
Simple past
Future
Conditional
yo
miento
mentía
mentí
mentiré
mentiría
tú
mientes
mentías
mentiste
mentirás
mentirías
él/ella
miente
mentía
mintió
mentirá
mentiría
nosotros
mentimos
mentíamos
mentimos
mentiremos
mentiríamos
vosotros
mentís
mentíais
mentisteis
mentiréis
mentiríais
ellos/ellas
mienten
mentían
mintieron
mentirán
mentirían
Subjunctive
Present
Imperfect subjunctive (-ra)
Imperfect subjunctive (-se)
Future
yo
mienta
mintiera
mintiese
mintiere
tú
mientas
mintieras
mintieses
mintieres
él/ella
mienta
mintiera
mintiese
mintiere
nosotros
mintamos
mintiéramos
mintiésemos
mintiéremos
vosotros
mintáis
mintierais
mintieseis
mintiereis
ellos/ellas
mientan
mintieran
mintiesen
mintieren
Imperative
Present
tú
miente
usted
mienta
nosotros
mintamos
vosotros
mentid
ustedes
mientan
Other forms
Past participle
mentidomentidamentidosmentidas
Gerund
mintiendo