recluir
Definition
Indicative
Present
Imperfect
Simple past
Future
Conditional
yo
recluyo
recluía
recluí
recluiré
recluiría
tú
recluyes
recluías
recluiste
recluirás
recluirías
él/ella
recluye
recluía
recluyó
recluirá
recluiría
nosotros
recluimos
recluíamos
recluimos
recluiremos
recluiríamos
vosotros
recluís
recluíais
recluisteis
recluiréis
recluiríais
ellos/ellas
recluyen
recluían
recluyeron
recluirán
recluirían
Subjunctive
Present
Imperfect subjunctive (-ra)
Imperfect subjunctive (-se)
Future
yo
recluya
recluyera
recluyese
recluyere
tú
recluyas
recluyeras
recluyeses
recluyeres
él/ella
recluya
recluyera
recluyese
recluyere
nosotros
recluyamos
recluyéramos
recluyésemos
recluyéremos
vosotros
recluyáis
recluyerais
recluyeseis
recluyereis
ellos/ellas
recluyan
recluyeran
recluyesen
recluyeren
Imperative
Present
tú
recluye
usted
recluya
nosotros
recluyamos
vosotros
recluid
ustedes
recluyan
Other forms
Past participle
recluidorecluidarecluidosrecluidas
Gerund
recluyendo