acabar
Definition
Indicative
Present
Imperfect
Simple past
Future
Conditional
Past perfect
eu
acabo
acababa
acabei
acabarei
acabaría
acabara
ti
acabas
acababas
acabaches
acabarás
acabarías
acabaras
el
acaba
acababa
acabou
acabará
acabaría
acabara
nós
acabamos
acababamos
acabamos
acabaremos
acabariamos
acabaramos
vós
acabades
acababades
acabastes
acabaredes
acabariades
acabarades
eles
acaban
acababan
acabaron
acabarán
acabarían
acabaran
Subjunctive
Present
Imperfect
Future
eu
acabe
acabase
acabar
ti
acabes
acabases
acabares
el
acabe
acabase
acabar
nós
acabemos
acabásemos
acabarmos
vós
acabedes
acabásedes
acabardes
eles
acaben
acabasen
acabaren
Imperative
Present
ti
acaba
vós
acabade
Other forms
Personal infinitive
eu
acabar
ti
acabares
el
acabar
nós
acabarmos
vós
acabardes
eles
acabaren
Past participle
acabadoacabadaacabadosacabadas
Gerund
acabando