Conxugador
confirmar Definition
Indicative
Present
Imperfect
Simple past
Future
Conditional
Past perfect
eu
confirmo
confirmaba
confirmei
confirmarei
confirmaría
confirmara
ti
confirmas
confirmabas
confirmaches
confirmarás
confirmarías
confirmaras
el
confirma
confirmaba
confirmou
confirmará
confirmaría
confirmara
nós
confirmamos
confirmabamos
confirmamos
confirmaremos
confirmariamos
confirmaramos
vós
confirmades
confirmabades
confirmastes
confirmaredes
confirmariades
confirmarades
eles
confirman
confirmaban
confirmaron
confirmarán
confirmarían
confirmaran
Subjunctive
Present
Imperfect
Future
eu
confirme
confirmase
confirmar
ti
confirmes
confirmases
confirmares
el
confirme
confirmase
confirmar
nós
confirmemos
confirmásemos
confirmarmos
vós
confirmedes
confirmásedes
confirmardes
eles
confirmen
confirmasen
confirmaren
Imperative
Present
ti
confirma
vós
confirmade
Other forms
Personal infinitive
eu
confirmar
ti
confirmares
el
confirmar
nós
confirmarmos
vós
confirmardes
eles
confirmaren
Past participle
confirmadoconfirmadaconfirmadosconfirmadas
Gerund
confirmando
An unhandled error has occurred. Reload ×