Conxugador
confirmar Definition
Indicative
Present
Imperfect
Simple past
Future
Conditional
Past perfect
eu
confirmo
confirmava
confirmei
confirmarei
confirmaria
confirmara
tu
confirmas
confirmavas
confirmaste
confirmarás
confirmarias
confirmaras
ele
confirma
confirmava
confirmou
confirmará
confirmaria
confirmara
nós
confirmamos
confirmávamos
confirmámos
confirmaremos
confirmaríamos
confirmáramos
eles
confirmam
confirmavam
confirmaram
confirmarão
confirmariam
confirmaram
Subjunctive
Present
Imperfect
Future
eu
confirme
confirmasse
confirmar
tu
confirmes
confirmasses
confirmares
ele
confirme
confirmasse
confirmar
nós
confirmemos
confirmássemos
confirmarmos
eles
confirmem
confirmassem
confirmarem
Imperative
Present
tu
confirma
você
confirme
nós
confirmemos
vocês
confirmem
Other forms
Personal infinitive
eu
confirmar
tu
confirmares
ele
confirmar
nós
confirmarmos
eles
confirmarem
Past participle
confirmadoconfirmadaconfirmadosconfirmadas
Gerund
confirmando
An unhandled error has occurred. Reload ×